arrow_drop_up arrow_drop_down

De Volkskrant schrijft ook een stuk over nomofobie en haalt daarin mijn boek Smartphone Etiquette aan. Zo grappig om te lezen dat mijn boek gebruikt wordt ter onderbouwing van andere artikelen 🙂

Zie hieronder voor het artikel of KLIK HIER om het online te lezen.

Krijgen techbedrijven ooit een biljoenenclaim voor hun verslavende producten?

Peter de Waard 
©.

Onlangs wachtte ik voor de etalage van een schoenenzaak op mijn partner die daar was binnengelopen omdat ze dacht ‘iets leuks’ te zien.

Als ik zelf mee naar binnen ga, ben ik veroordeeld tot een uur ­jureren. Meestal prijs ik ten slotte ongeduldig een paar de hemel in, waarna ze na lang wikken en wegen tegen de verkoper zegt: ‘Sorry, ik ben er nog niet uit.’

Tegenover mij namen zes tienermeisjes op een bankje plaats. Tien minuten lang zaten ze zwijgend ­gebogen over hun smartphones. Misschien kochten ze ook schoenen, keken ze naar de laatste video van Taylor Swift, waren ze aan het gamen of appten ze onderling iets van ‘daar staat een halve zool voor de schoenenzaak te wachten op zijn vrouw’ met vijf emoji’s erachter.

Niet drugs- en drank-, maar digiverslaving is het grootste gevaar van deze tijd. Al drie jaar geleden meldde EenVandaag dat zes op de tien jongeren dagelijks minstens drie uur aan hun smartphone besteden. 15 procent gebruikt de telefoon zelfs meer dan zes uur op een dag.

Tegenwoordig doen de ouderen daar niet voor onder. Deze maand kwam Smartphone etiquette uit, een boek met onthutsende cijfers. ­Zeven van de tien werknemers neemt de smartphone mee naar het ­toilet uit angst anders een telefoontje of bericht te missen, zes van de tien raadpleegt het apparaat binnen vijf minuten na het wakker worden en zes van de tien vrouwen (vijf van de tien mannen) vindt de smartphone belangrijker dan seks .

Dat het leidt tot fysieke klachten (tabletnek en smartphoneduim) is nog het minste probleem. Veel groter zijn de psychologische en sociale gevolgen. Uit onderzoek blijkt dat het de empathische ­gevoelens ondergraaft, sociale netwerken verarmt en leidt tot een chemische disbalans in de hersenen, waardoor mensen vatbaarder worden voor depressies en angststoornissen.

De ziekte heeft al een naam: ­nomofobie, wat blijkt te staan voor no mobile phone phobia, de angst die ontstaat als de smartphone geen bereik heeft of niet werkt. Mensen raken al in paniek als de batterij onder de 15 procent komt, net zoals verstokte rokers in paniek raken als er nog maar tabak is voor drie saffies.

Nomofobie is de grootste volksziekte van deze tijd, veel gevaarlijker dan corona, waarvan veruit de meesten toch binnen een week of twee genezen. Klinieken en zelfhulpboeken zijn er al. Maar de lockdown en de toenemende afhankelijkheid van apps maken het on­mogelijk nog af te kicken.

Eigenlijk zouden smartphones nu al alleen mogen worden verkocht in een neutrale verpakking met doodskop. Ooit zullen mogelijk de grote producenten – nu nog de rijkste ondernemingen ter wereld zoals Apple en Samsung– worden geconfronteerd met miljardenclaims van slachtoffers zoals tabaksproducenten eerder is overkomen.

Dan zal degene die voor de ­schoenen naar een winkel gaat zich gelukkig prijzen.

 

©Smartphone Etiquette – M.L. de Haan 2020

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Koekje erbij?